sanırım

insanlığın bi kısmı olarak biz artık böyle yaşiicaz. mümkün olduğunca saklanıp, en saklandığımız yerde daahi bi ressamın bizi bulup hüznümüzü, keyfimizi, neşemizi, sıkıntımızı falan resmetmesini beklicez. Ya da orda burda bulup kafamıza sokuşturduğumuz güpgüzel cümleleri hakedicek birilerini ariicaz. sürekli birilerinin ne kadar haklı olduğumuzu söylemesini ya da haksız olduğumuzu kafamıza çarpmasını umucaz falan.

estafirildak, 01.09.2004