yağmuru tepeyim

yağmur başladı az önce. pencereden sesini duyunca bünyemin bu sıcakta arızaya girmeyiş nedeninin, nasılsa yağmur yağınca ıslanacağını düşünmesi olduğu fikrine kapılıp terasa çıktım. romantik filmlerdeki gibi yukarı baktım. doğa ne güzel falan derken asabım bozuldu. bana göre bi insanın huzurlu olabilmesi için yüzünün her santimetrekaresine eşit sayıda yağmur damlası düşmesi gerekiyo çünkü. öyle hadi burnumun sol köşesine de falan derken ne lan bu diyip içeri girdim. banyoda yüzümü yıkadım. kendime geldim. fevkalade şehir insanı olmuşum zaten, hormonsuz domates falan midemi bozuyo.

estafirildak, 15.07.2005